เดินทางไกล และข้าวของที่หายไป

… เมื่อวานนี้ยังยังมีห้องสงบๆ อยู่ อย่างเท่ห์ๆ

p3240008.jpg

วันนี้ก็ต้องอพยพออกมาเพราะว่าห้องถูกใช้ทำอย่างอื่นชั่วคราว ก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนเท่าไหร่ แต่ไม่ทันไรตอนเย็นวารก็มีสายด่วนเรียกตัวไปช่วยชาติ ตื่นไปตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ออกไปตระเวนดูกบบ้าง โรงสีบ้าง กลับมาก็มาอยู่ในห้องร้อนๆ กันเด็กๆ ผมแทบจะเป็นลม แต่เด็กๆ บางคนก็ตัด *แทบจะ* ออก … เด็กเป็นลมเลยสองคน เดินมาบอกเสียงอ่อยๆ ว่าจะอาเจียน.

ออกมาจากห้องร้อนได้ก็มาใช้คอมพิวเตอร์ โปรแกรมก็พอใช้งานได้แม้จะงงๆ บ้าง ผมก็งง เด็กก็งง ระบบเครือข่ายก็พอใช้ได้ แต่บางทีมันก็ใช้ไม่ได้ เด็กทำมา 30 นาทีเห็นจะได้ กด “บันทึก” (save) เจ๊ง อยากจะร้องไห้. หลายครั้งผมเองเขียนโปรแกรมก็ไม่ได้นึกถึงเรื่องพวกนี้ คงต้องมีบันทึกร่างอะไรเอาไว้สำรองบ้างเหมือนกัน.

ทุกคนพยายามช่วยกันแก้ไขฝ่าฟันอุปสรรคนานา ผมก็รู้ว่าหลายอย่างก็ต้องทำไป แม้จะเหนื่อยยากก็ตามที

แต่ที่ร้ายที่สุดคือ monopod (ขาตั้งกล้องแบบเดี่ยวๆ) หายไป อันนี้เศร้าที่สุด อยากจะ upload รูปเล่น card reader ก็ไม่อยู่ แต่ก็ดีใจที่กลับมาได้และกล้องยังอยู่ ^_^. แต่ยังไม่หมด กลับมากินข้าวเย็น กินน้ำเปล่า บริกรก็รินเบียร์ให้ รินเสร็จก็ทำหน้ามึน เดี๋ยวนี้ไปต้องเชียร์กันแล้ว รินให้เลย ผมบอกว่าผมดื่มน้ำเปล่านะก็ทำหน้ามึน ไม่มีทีท่าว่าจะรับผิดชอบอะไร … ก็ปล่อยเหมือนเรื่องอื่นๆ suck it up กันต่อไป

อยากจะทำอะไรเยอะแยะ หลายอย่างก็มีประโยชน์ช่วยชาติบ้าง ช่วยคนโน้นคนนี้บ้าง แต่ก็ขอหยุดไว้สักพักแล้วกัน … ต้องรีบกลับมา รวบรวมพลังกาย พลังใจ น้อยนิด กลับมาทำงานหลักต่อไป … พรุ่งนี้ก็ค่อยเดินๆ ดูแล้วกันว่ามีที่ไหนสงบๆ บ้าง หนีเด็กเล่นกัน หนีผู้ใหญ่คุยกัน ทั้งๆ ที่สองอย่างที่ว่าก็ไม่ได้เสียงดังอะไรมาก แต่ว่าก็พอที่จะทำให้คิดอะไรไม่ออกได้อะนะ.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s